Terim ezberlerken ses benzerliği ne zaman işe yarar
Terimi benzer bir sesle eşlemek kanca olabilir. Anlamı kaydırıyorsa veya iki terimi yapıştırıyorsa yöntemi bırakmak gerekir.
Zor bir terim, kulağa yakın başka bir sözle eşleşince akılda kalır. Benzerlik, kanca olur. Aynı benzerlik, iki terimi birbirine de yapıştırabilir. Ses benzeyince anlam da benziyor sanılır. Oysa ses akrabalığı, anlam akrabalığı değildir. Yöntem, karışmayan yerde işe yarar. Karışan yerde ise yeni bir tuzak kurar.
Ne zaman kullanılır
Tek başına duran, başka bir terimle sık karışmayan bir kelime. Onun yanına, senin için tanıdık bir ses koy. Ses, terimin bir parçasını taşısın yeter, tüm bir hikâye olmak zorunda değil. Hikâye uzarsa asıl kelime gölgede kalır. Gölge, bellek yolundaki fazla durak gibidir. Az, kullanılan demektir.
Ses senin dilinden olsun. Yabancı bir şarkı sözü, sende yoksa kanca da yoktur. Başkasının esprisi komik olabilir, sende boşsa ezberlenmiş bir parola olur. Parolayı kendi kulağınla seç.
Ne zaman vazgeçilir
İki terim zaten birbirine benziyorsa üçüncü bir ses ekleme. Ek, ikisini daha da yaklaştırır. O çift için karşılaştırma tablosu daha dürüsttür. Ses oyunu, ayrımı büyütmüyorsa bırak.
Anlamı kaydıran bir benzerlik de bırakılsın. Komik diye kurulan yanlış ilişki, sınavda da yanlış gelir. Güldüren ama yönü bozuk kanca, hiç kancadan daha zor sökülür. Eski bilgiye bağ kurarken de aynı uyarı duruyordu. Doğruluk, espriden önce gelir.
Nasıl yoklanır
Terimi söyle, sesi değil. Önce asıl kelime gelsin. Ses yalnızca tıkanınca hatırlatıcı olsun. Her yoklamada önce espriyi söylüyorsan espri, terimin yerini almıştır. Yer değiştirme olursa sesi sil. Silmek, yöntemi küçümsemek değil, asıl kelimeye yol açmaktır.
Bir terime iki ses koyma. İkinci ses, ipucu kalabalığıdır. Bir yol yeter. Yol iki gün hiç işe yaramazsa değiştir, yanına yenisini ekleme.
Yazıda nasıl durur
Terimin yanında küçük bir parantez. Parantez, cevap kadar büyük yazılmasın. Büyük yazılırsa göz önce espriye gider. Küçük duran ses, ihtiyaç olunca okunur. İhtiyaç bitince parantezi sil. Silinen parantez, terimin artık tek başına durduğunu gösterir.
Kart kullanıyorsan sesi arka yüze, küçük harfle yaz. Ön yüze yazmak, soruyu ele verir. Ele verilen soru, yoklama olmaktan çıkar.
Abartmadan bırakmak
Her kelimeye tekerleme yazmak, dersi oyun metnine çevirir. Oyun bir süre eğlendirir, sonra asıl listeyi örter. Bir derste en fazla üç ses yeter. Üçü de karışan veya yeni olan kelimeler olsun. Gerisi düz yazılsın. Düz yazı, her zaman daha az risklidir.
Çocukla kuruluyorsa utandırıcı veya ürkütücü sesler seçmeyin. Nötr ve günlük bir benzerlik yeter. Yöntem, gösteriş için değildir. İşe yaramazsa düz tekrar ayıp değildir.
Sık sorulan sorular
Ses benzerliği bilimsel bir zorunluluk mu? Hayır. Bazı kişilerde işe yarar, bazılarında karıştırır. Kendi üç kelimende dene. Karışıyorsa bırak. Bırakmak, ezberleyemeyeceğin anlamına gelmez. Başka bir yol vardır: kısa cümle, aralıklı yoklama, tek kanca.
Yabancı terimde daha mı işe yarar? Kulağa yabancı gelen kelimede bir ses köprüsü rahatlatabilir. Köprü, anlamın yerine geçmesin. Anlamı kendi cümlenle de kur. Ses tek başına tanım değildir.
Tekerlemeyi sınavda mırıldansam olur mu? Kısa ve sessiz bir hatırlatma, başkasını bölmüyorsa senin işindir. Uzun bir mırıldanma süreyi yer ve yanındaki kişiyi rahatsız eder. Evde işe yarayan ses, salonda bir saniyeye insin. İnmiyorsa terim henüz sese bağlıdır, biraz daha yokla.
Adımlar
- Tek ses seç: Karışmayan bir terime, sana tanıdık tek bir ses köprüsü koy.
- Anlamı koru: Güldüren ama yönü bozuk benzerliği yazma.
- Önce terimi söyle: Yoklamada espri değil, asıl kelime önde gelsin.
- Üçle sınırla: Bir derste en fazla üç ses olsun, gerisi düz cümlede kalsın.